Armağan ediyorum..
Sen sustun sevdam kanadı,adına yazdığım şiirler ağladı,Bin bir göçebe gece bıraktın ardında yersiz,yurtsuz,mülteci Bir yelkovanlı, akrepli cinayetlerin kovalamasında Nereye kaçayım? Kime sığınayım?Sırtımdaki sapladığın hançerle kaç...
sus'larımm
Ezilmekte kelimeler... Kuramıyorum cümleleri... Kemiriliyor tüm anlamlar, sızı/larımdan çekilip... Azalmışlıklarım esir tutuyor çoğulluğumu. Teker teker az'a buyur ediyor tüm an'larımı... Mühürleniyor yüreğim, sitemler eşliğinde... Hakkı veriliyor(!)...
kanadım hep kanadımmm..
Değme yarama,kanar...durduramazsın Akan kan,gözümden damlayan yaşla karışırken,sessizce izliyorum dışardan bu içler acısı kavuşmayı. Ne tuhaf!!!Oysa kavuşacak olan bizdik,onlar değil... Unufak oldu yüreğim.Ruhumda dolaşan kasvet yüreğime bulaştı,parçaladı,kanattı... Söylesene,kan nasıl dursun...
vazgeçtimm..
Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim. Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim. Bana yalan söylediğini...
